Dat nare, pijnlijke of verdrietige gevoel is je beste vriend

Dat klinkt bizar hè, want zo voelt het helemaal niet! Bij een pijnlijke, verdrietige of vervelende situatie spreken we in veel gevallen met onszelf af dat we het bijbehorende gevoel nooit meer willen voelen. Deze afspraak maken we bewust of onbewust. Of we willen de situatie nooit meer meemaken. We willen het niet zien, niet voelen en we vluchten. In werk, socializen, gamen, shoppen, spiritualiteit, oordelen en veroordelen etc.. We slaan de weg van afleiding in en nemen geen verantwoordelijkheid voor onszelf. Terwijl het gevoel er gewoon zit. Het sluimert, het ettert en het laat zich telkens opnieuw triggeren. In allerlei verschillende vormen en situaties.

Pak de leiding terug!
Een pijnlijke ervaring lost pas op, heelt pas, als we ernaar kijken. Als we erbij stilstaan, het accepteren en het erkennen. De trigger, het moment dat het nare gevoel weer aangeraakt wordt, is een uitnodiging om te kijken en te voelen wat er werkelijk zit. Vaak willen we ons gevoel verklaren met ons hoofd. Ons brein wil dingen concreet maken. En het verneukeratieve hiervan is dat onze gedachten (die voor een groot deel uit illusies bestaan) niet dezelfde taal spreken als ons hart (waar onze authenticiteit zit). Door mee te gaan met het verhaal dat ons hoofd ons probeert wijs te maken, zijn we weer een illusie rijker. Ons ware zijn zit in ons hart, de vervormde versie daarvan in ons hoofd. En ons hoofd probeert ons vaak weg te houden bij ons gevoel. Waarmee we onbewust de leiding over onze ware ik uit handen geven. De leiding over die authenticiteit terugpakken betekent verantwoordelijkheid over jezelf nemen. Voelen wat er innerlijk in jou aanwezig is. Het nare, pijnlijke of verdrietige gevoel is namelijk je beste vriend. Het klopt op je deur omdat het gezien wil worden. En als je echt kijkt, voelt, het accepteert en erkent dan kun je het vertrouwen, want het spreekt de waarheid, het is oprecht, het is belangrijk want het is van jou, het is eerlijk, zachtaardig, niet veroordelend en het is er vóór jou en niet tegen jou. En dat is van onschatbare waarde.

Liefs,

Arlucia